ກອງປະຊຸມໄດ້ຮັບຟັງການບັນຍາຍພິເສດ ປະທານ ແລະ ຄະນະປະທານ ທັງ 4 ທ່ານ ແລະ ໄດ້ຮັບຟັງການສະເໜີ ຜົນການຄົ້ນຄວ້າວິທະຍາສາດ ທັງໝົດ 2 ບົດ ຄື: “ການທົບທວນ ສະຖານະພາບຂອງ ແມ່ນ້ຳຂອງ” ແລະ “ຜົນການປະເມີນການຂຸດຄົ້ນແຮ່ຫີນ ແລະ ຊາຍຕາມລຳແມ່ນ້ຳຂອງ ແລະ ແມ່ນ້ຳສາຂາ ໃນ ສປປ ລາວ: ທົບທວນຄືນບັນດານະໂຍບາຍ, ລະບຽບ, ກົດໝາຍ, ກົນໄກປະສານງານ, ຊ່ອງຫວ່າງ ແລະ ຂໍ້ສະເໜີແນະທາງດ້ານນະໂຍບາຍ”. ເຊິ່ງເນື້ອໃນຈິດໃຈຫຼັກ ຂອງບົດລາຍງານຜົນການສຶກສາດັ່ງກ່າວ ສາມາດສະຫຼຸບສັງລວມ ໂດຍຫຍໍ້ດັ່ງນີ້: ແຮ່ຫີນ ແລະ ຊາຍແມ່ນຊັບພະຍາກອນທຳມະຊາດ ທີ່ໄດ້ຮັບການນຳໃຊ້ຫຼາຍ, ໂດຍສະເພາະ ແມ່ນນຳໃຊ້ເຂົ້າໃນການກໍ່ສ້າງພື້ນຖານໂຄງລາງ, ເສັ້ນທາງຄົມມະນາຄົມ, ອາຄານທີ່ຢູ່ອາໄສ, ຕົວເມືອງ ແລະ ອື່ນໆ; ເຖິງແມ່ນວ່າ ການຂຸດຄົ້ນ ແລະ ນຳໃຊ້ແຮ່ຫີນ ແລະ ຊາຍ ຈະໄດ້ປະກອບສ່ວນຢ່າງຕັ້ງໜ້າເຂົ້າໃນການຊຸກຍູ້ຂະຫຍາຍຕົວຂອງເສດຖະກິດ, ແຕ່ການຂຸດຄົ້ນ ແລະ ນຳໃຊ້ແຮ່ຫີນ ແລະ ຊາຍ ກໍ່ຕິດພັນກັບຄວາມສ່ຽງທາງສັງຄົມ ແລະ ສິ່ງແວດລ້ອມຫຼາຍປະການ, ໂດຍສະເພາະແມ່ນຕາຝັງເຈື່ອນ, ສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ຄຸນນະພາບນ້ຳ, ຖິ່ນອາໄສຂອງສັດນ້ຳ, ຄວາມຫຼາກຫຼາຍທາງດ້ານຊີວະນາໆພັນ ແລະ ວິຖີການດຳລົງຊີວິດຂອງປະຊາຊົນ; ສູນກາງພັກ ແລະ ລັດຖະບານຂອງ ສປປ ລາວ ຂອງພວກເຮົາ ໄດ້ໃຫ້ຄວາມສຳຄັນຕໍ່ການປົກປັກຮັກສາສິ່ງແວດລ້ອມ, ການພັດທະນາແບບຍືນຍົງ ແລະ ການນຳໃຊ້ຊັບພະຍາກອນທຳມະຊາດ ທີ່ມີຢູ່ຢ່າງຈຳກັດ ໃຫ້ເກີດຜົນປະໂຫຍດສູງສຸດ; ແຕ່ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ກົນໄກການຄຸ້ມຄອງການຂຸດຄົ້ນແຮ່ຫີນ ແລະ ຊາຍ ຢູ່ ສປປ ລາວ ຂອງພວກເຮົາ ກໍ່ຍັງມີຈຸດອ່ອນ ແລະ ຊ່ອງຫ່ວາງ ບາງປະການ ທີ່ຈະຕ້ອງໄດ້ຮັບການປັບປຸງໃຫ້ເຂັ້ມແຂງຂື້ນຕື່ມ, ເປັນຕົ້ນແມ່ນ: ການປະສານງານ ແລະ ນຳພາໃນການຄຸ້ມຄອງມາຍັງພາຍໃຕ້ຂະແໜງການ, ຍັງຂາດແຜນການ ແລະ ແຜນງານການຂຸດຄົ້ນທີ່ມີປະສິດທິພາບ ແລະ ປະສິດທິຜົນສູງ; ການອະນຸມັດໂຄງການຂຸດຄົ້ນແຮ່ຫີນ ແລະ ຊາຍ ໃນປະຈຸບັນ ຍັງອີງໃສ່ການສະເໜີຂອງຜູ້ລົງທຶນເປັນຕົ້ນຕໍ່ ເຮັດໃຫ້ມີຄວາມສຽງຕໍ່ສັງຄົມ ແລະ ສິ່ງແວດລ້ອມ, ການຄຸ້ມຄອງຜົນກະທົບຕໍ່ສັງຄົມ ແລະ ສິ່ງແວດລ້ອມຍັງບໍ່ທັນມີປະສິດທິດພາບ ແລະ ປະສິດທິຜົນເທົ່າທີ່ຄວນ ເນື່ອງຈາກຫຼາຍສາເຫດໃນນັ້ນລວມມີ: ຄວາມສາມາດ ແລະ ປະສົບການ ສະເພາະດ້ານຂອງພະນັກງານຂະແໜງການກ່ຽວຂ້ອງ, ຄວາມບໍ່ເປັນອິດສະຫຼະດ້ານການເງິນ-ງົບປະມານ, ຊ່ອງຫ່ວາງ ຂອງລະບຽບກົດໝາຍ ແລະ ອື່ນໆ, ລະບຽບກົດໝາຍທີ່ກ່ຽວຂ້ອງບາງສະບັບຍັງບໍ່ທັນ ສອດຄ່ອງກັນ ແລະ ການຕິດຕາມ ແລະ ຄວບຄຸມການຂຸດຄົ້ນ, ການລັກລອບຂຸດຄົ້ນຍັງບໍ່ທັນເຂັ້ມແຂງ.